Caracterización da raza galiña de Mos

  1. ROIS LOSADA, DIEGO
Dirixida por:
  1. José Luis Benedito Castellote Director
  2. María Marta López Alonso Co-director

Universidade de defensa: Universidade de Santiago de Compostela

Fecha de defensa: 15 de xaneiro de 2016

Tribunal:
  1. Pedro J. García Herradón Presidente
  2. Antonio Iglesias Becerra Secretario
  3. Juan Manuel Caínzos Cagiao Vogal
  4. Daniel Jose Franco Ruiz Vogal
  5. Miguel Fernández Rodríguez Vogal
Departamento:
  1. Departamento de Patoloxía Animal

Tipo: Tese

Resumo

Nos últimos anos a FAO, ven alarmando da perda de razas. Para establecer estratexias de conservación dunha raza autóctona, requírese información sobre características fenotípicas, a súa orixe, sistemas de produción, evolución dos seus censos, rasgos xenéticos singulares e a tipificación das súas producións e reproducións. Neste traballo faise a caracterización da raza e as recomendacións para unha xestión eficiente. A Galiña de Mos ten referencias escritas desde o ano 1936, tras ser seleccionada a partir de exemplares da zona da Terra Chá, na provincia de Lugo, aínda que existían exemplares por todo o interior de Galicia. A súa orixe xenética é moito anterior. Tras ser empregada décadas atrás en produtos avícolas de calidade, a chegada da avicultura industrial provocou o abandono progresivo da súa cría ata situarse ao bordo da extinción. A implantación dun Programa de Conservación na raza, permitiu a recuperación dos seus censos ata ter 6.253 reprodutores, con 26.373 nacementos en 2014, sendo a raza de galiñas autóctonas españolas con maior censo. A súa produción oveira foi de 185 ovos anuais, tendo este produto unhas cualidades nutritivas diferencias, con gran cantidade de aminoácidos esenciais, con elevadas proporcións de xema e menor humidade que as estirpes industriais. A produción cárnica destacou nos catro produtos analizados, Galo, Capón, Pularda e Galiña, en comparación ás estirpes industriais, por ser de elevado rendemento en partes nobres, cunha carne fina e cun sabor máis intenso. A pel mostra unha cor amarela uniforme sendo moi fina, con pouca graxa subcutánea. Son carnes moi nutritivas, zumarentas, tenras, pouco fibrosas, cunha cor máis intensa e boa intensidade de olor. Con pouca graxa, que ademais é de alta calidade e moi saudable, cunha alta proporción de ácidos graxos poliinsaturados, de omega 6 e de omega 3. A súa xenética permite obter produtos diferentes, os sabores de antes.